ဂ်ပန္ေခတ္ လက္ရာေကာက္ေၾကာင္းမ်ား ရွိရာသို႔

" ကဲ... လူစံုရင္ တို႔အဖြဲ႔ရဲ႕ ေလ႔လာေရးခရီးစဥ္ေလးကို စလိုက္ၾကရေအာင္”

ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား လူစံုၿပီၿဖစ္၍ ထိုင္ေပၿမိဳ႕တြင္း ေလ႔လာေရးခရီးစဥ္ေၿခလွမ္းကို စတင္ရန္ ကၽြန္မတို႔ အဖြဲ႔ငယ္၏ လက္ေထာက္ဆရာက ေဆာ္ၾသလိုက္ပါသည္။

လက္ေထာက္ဆရာ ေရြးခ်ယ္ထားေသာ ေလ႔လာမွဳဦးတည္ခ်က္မွာ ဗိသုကာမိတ္ဆက္ဘာသာရပ္ ေလ့လာေနေသာ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားအား ထိုင္ေပၿမိဳရွိ႕ ဂ်ပန္ေခတ္ လက္ရာအေငြ႔အသက္မ်ားၿဖင္႔ ထည္ဝါလ်က္ရွိေနေသာ သမိုင္းဝင္အေဆာက္အဦးတစ္ခ်ိဳ႕ႏွင္႔ မိတ္ဆက္ေပးၿခင္းပင္ၿဖစ္သည္။

ကၽြန္မတို႔ေရာက္ရွိသြားရာ ပထမဦးဆံုးေနရာမွာ ထိုင္ဝမ္တကၠသိုလ္ေဆးရံုေဟာင္း အေဆာက္အဦးပင္ၿဖစ္သည္။ ယခင္အခ်ိန္အခါမ်ား၌   ဤအေဆာက္အဦးေရွ႕မွ အၾကိမ္ၾကိမ္ၿဖတ္ေလွ်ာက္သြားခဲ႔ဘူးေသာ္လည္း သမိုင္းဝင္လက္ရာမ်ားၿဖင္႔ ေတာ္ဝင္ေနသည့္ ဤအေဆာက္အဦး၏ ထူးၿခားခ်က္မ်ားကို တစ္ခါမွ် ေၿခလွမ္းရပ္၍ပင္ နက္နက္နဲနဲ ၾကည္႔ရွဳေလ႔လာမွဳမရွိခဲ႔ဘူးပါ။ ယခုကဲ႔သို႔ ေလ႔လာေရးခရီးစဥ္တြင္း ဆရာ၏ ရွင္းလင္းေၿပာၿပခ်က္မ်ားေၾကာင္႔ ဂ်ပန္ေခတ္လက္က်န္သမိုင္းဝင္ၿဖစ္လ်က္ရွိေနသည္႔  ဤအေဆာက္အဦး၏ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခ်ိဳ႕ကို သိရွိနားလည္ခြင္႔ ရခဲ႔ပါသည္။

ဒီီီိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိီိိိိီီိိိိီိီphotoကေတာ႔ website တစ္ခုက copy ယူထားတာပါ။

အနီေရာင္အုတ္မ်ားနွင္႔ေပါင္းစပ္ဖြဲ႔စည္းထားသည္႔ ဤသံုးထပ္ေဆးရံုအေဆာက္အဦးၾကီးသည္ သူ႕ေခတ္သူ႕အခါ၌ အေရွ႕အာရွရွိ ၾကီးမားထည္ဝါလွသည္႔ ေဆးရံုမ်ားအတြင္း တစ္ခု အပါအဝင္ ၿဖစ္ခဲ႔ေၾကာင္း သိရသည္။ အေဆာက္အဦးဆင္ဝင္ဝကို ပံု၌ၿမင္ရသည္႔အတိုင္း လံုးပတ္တိုငၾ္ကီးမ်ားၿဖင္႔ အခို္င္အမာ တည္ေဆာက္ထားသည္။ မ်က္ႏွာစာ၌ တိုင္ႏွစ္လံုးစုထားသည္႔ တိုင္မၾကီးႏွစ္ခုရွိသကဲ႔သို႔ ေထာင္႔ႏွစ္ဘက္၌္မူ တိုင္လံုးသံုးလုံးတစ္စုၿဖင္႔ ဆင္ဝင္ဝရွိ ဝရံတာ၏အားကို ေထာက္မထားၾကသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ "ဒီလို ဝရံတာေတြရွိတဲ႔ အေဆာက္အဦးပံုစံေတြကို ဂ်ပန္ေခတ္လက္ရာ အေဆာက္အဦးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေတြ႔ရေလ႔ရွိတယ္" ။ ဆရာက ကၽြန္မတို႔ကို ရွင္းၿပေနစဥ္၌ ကၽြန္မ၏အေတြးထဲ၌မူ ကၽြန္မတို႔ႏိုင္ငံရွိ အစိုးရ အေဆာက္အဦးအမ်ားစု၌ ထိုကဲ႔သို႔ ဆင္ဝင္ဝရံတာမ်ားၿဖင္႔ ေဆာက္လုပ္ထားၾကသည္ကို ၿမင္ေရာင္မိပါသည္။ ”ေၾသာ္ဒါေတြက ဂ်ပန္ေခတ္ အေဆာက္အဦး လက္ရာမ်ားေပေပါ႔” ။...


တိုင္မ်ား၏ ထိပ္တြင္မူ ပန္းခက္မ်ား စပ်စ္ခက္သ႑ာန္အုတ္ပန္းကနုတ္မ်ားၿဖင္႔္ အလွဆင္ထားသည္မွာလည္း ရင္သပ္ရွဳေမာစရာေကာင္းလွပါသည္။ ဥေရာပဗိသုကာလက္ရာအေငြ႔အသက္မ်ား စီးေမ်ာေနေသာ ဤအေဆာက္အဦး၏ လက္ရာရွင္မွာ ဂ်ပန္ဗိသုကာပညာသည္ ၿဖစ္ေၾကာင္း ဆရာက ကၽြန္မတို႔ကို ရွင္းၿပခဲ႔ပါသည္။ ဂ်ပန္ဗိသုကာပညာရွင္မ်ားက ထိုေခတ္အခ်ိန္၌ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားသို႔သြား၍ ဒီဇိုင္းပညာမ်ားသြားေရာက္ေလ႔လာခဲ႔ၾက၍ ဥေရာပလက္ရာမ်ားရစ္ေႏွာင္ေနၾကၿခင္းၿဖစ္ေၾကာင္း ဆရာက လက္ညွိဳးတထိုးထိုးႏွင္႔ အေဆာက္အဦး၏ နိဒါန္းအၾကမ္းဖ်င္းကိုေၿပာၿပအၿပီး၌ ေနာက္ထပ္သြားေရာက္ေလ႔လာမည္႕ ေနရာသို႔ ဦးေဆာင္ခ်ီတက္ပါေတာ႔သည္။ ဒုတိယေနရာ ေရာက္မွသာ အေဆာက္အဦးထဲသို႔ ဝင္၍က်က်နနေလ႔လာခြင္႔ရပါေတာ႔သည္။


ေနာက္ထပ္ေလ႔လာခြင္႔ရသည္႔ အေဆာက္အဦးမွာ  ဂ်ပန္ေခတ္ သမၼတအိမ္ေတာ္ရာ အေဆာက္အဦးပင္ၿဖစ္သည္။ လက္ရွိ၌မူ ဤသမိုင္း ဝင္အေဆာက္အဦးကို ထိုင္ေပႏိုင္ငံေတာ္ဧည္႔ေဂဟာဟု ေၿပာင္းလဲေခၚတြင္လ်က္ရွိသည္။

လက္ေထာက္ဆရာက ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းသားတစ္စုကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းၿပေနသည္႔ပံု။
(ဤလက္ေထာက္ဆရာသည္ NGOအဖြဲ႔တစ္ခုႏွင္႔အတူ ၿမန္မာၿပည္သို႔လည္း သြားေရာက္ခဲ႔ဘူးသူၿဖစ္သည္။ )

ကၽြန္မသည္ ဆရာရွင္းၿပသည္ကိုပင္ နားမေထာင္အားပဲ ဥေရာပဆန္ဆန္ႏွင္႔ ခန္႔ညားလွသည္႔ ဤအေဆာက္အဦး၏ပံုရိပ္မ်ားကိုသာ လက္လွမ္းမွီရာ မွတ္တမ္းဓတ္ပံုရိုက္ကာ အလုပ္ရွဳပ္ေနပါသည္။ သံုးထပ္ၿဖစ္သည္႔ ဤအေဆာက္အဦး၏ ထိပ္ပိုင္း ေဆာက္လုပ္ထားေသာ လက္ရာမ်ားသည္ အလြန္လက္ရာေၿမာက္လွေပသည္။ ေထာင္႔ခ်ိဳးမ်ား တစ္ပိုင္းႏွင္႔ တစ္ပိုင္း၏ ဒီဇိုင္းမ်ားမွာ ပံုစံတူ တသမတ္တည္းမဟုတ္ေပ။ အေဆာက္အဦးေပၚ၌ တန္ဆာဆင္ထားေသာ အုတ္ပန္းကႏုတ္မ်ားကလည္း ညွိဳ႔ယူလြန္းေပစြ။ ကၽြန္မမွာ ေနရာတစ္ခု၌ တေမ႔တေမ်ာ ၾကည္႔ေနမိတတ္၍ အဖြဲ႔သားမ်ားႏွင္႔ မ်က္ေၿခၿပတ္က်န္ေနခဲ႔တတ္သည္။ အဖြဲ႔မ်ားႏွင႔္အတူသြားသည္႔ ေလ႔လာေရးခရီးစဥ္ၿဖစ္ေသာေၾကာင္႔ အခ်ိဳ႔စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းသည္႔ လက္ရာမ်ားကို စိတ္တိုင္းက်ဓတ္ပံုရိုက္ရန္ လက္လြတ္လိုက္ရသည္။

အေဆာက္အဦးထဲသို႔ ဝင္ဝင္ၿခင္း၌ ဤအေဆာက္အဦး ဗိသုကာပညာရွင္၏အေၾကာင္းတေစ႔တေဆာင္းကိုလည္း ပံုေထာင္စင္ေလးၿဖင္႔ ေလ႔လာသူမ်ားအား မိတ္ဆက္ေပးထားပါသည္။

နွစ္တစ္ရာနီးပါးသက္တန္းရွိေနၿပီၿဖစ္သည္႔ ဤအေဆာက္အဦးမွာ ၁၉၁၁ ဂ်ပန္ေခတ္၌ ေဆာက္လုပ္ခဲ႔ၿခင္းၿဖစ္သည္။ စတုတၳေၿမာက္ သမၼတမွ တစ္ဆယ္႔ကိုးေယာက္ေၿမာက္ထိ စုစုေပါင္း ဆယ္႔ေၿခာက္ေယာက္ေသာ သမၼတမ်ားေနထိုင္ခဲ႔သည္႔ အိမ္ေတာ္ရာၿဖစ္ေပသည္။ ေနာက္ပိုင္း၌မူ ႏိုင္ငံၿခားေရးဝန္ၾကီး ဌာနပိုင္ ႏိုင္ငံၿခား ဧည့္ေဂဟာအၿဖစ္ႏွင္႔ ႏိုင္ငံေတာ္ ဧည္႔ခံပြဲမ်ားက်င္းပရာ ေနရာအၿဖစ္ ေၿပာင္းလဲခဲ႔ၾကသည္။

အေဆာက္အဦးတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ေလ႔လာစဥ္ အတြင္း၌ တာဝန္က်ေသာ ဝန္ထမ္းမ်ားက အလင္းမ်ားတၿဖတ္ၿဖတ္ႏွင္႔ ဓတ္ပံုရိုက္ၿခင္းကို တားၿမစ္ၾကသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ "အတတ္ႏိုင္ဆံုး တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ရိုက္ၾကပါ " ဟုဆို၍ အတြင္း၌ ရိုက္ယူခဲ႔ေသာပံုမ်ားမွာ မြဲေၿခာက္ေၿခာက္ႏွင္႔ ။

အတြင္း၌ ပရိေဘာဂမ်ားကို ပံုစံမ်ိဳးစံုႏွင္႔ ေတြ႔ရပါသည္။ အေနာက္တိုင္းပံုစံ ဧည္႔ခန္းတြင္း မီးလင္းဖိုမ်ားလည္း ေတြ႔ရပါသည္။ ထို႔ၿပင္ေရွးေခတ္သံုး ပန္းကန္ခြက္ေယာက္မ်ားကိုလည္း မွန္ဗီရိုမ်ားၿဖင္႔ က်က်နန ထိန္းသိမ္းထားသည္ကိုလည္း ေတြ႔ရပါသည္။

ထို႔ၿပင္အနုပညာလက္ရာ ေၿမာက္လြန္းလွသည္႕ ေလွကားတန္းမ်ားကိုလည္း ယခုကဲ႔သို႔ ၿမင္ေတြ႔ခဲ႔ရပါသည္  ။

 အေဆာက္အဦး အတြင္း၌ရွိေသာ ထူးၿခားလွပသည္႔ လက္ရာမ်ားကို ေလ႔လာၿပီးသည္ႏွင္႔ အေနာက္ဘက္ ၌ရွိေသာ ပန္းၿခံေလးသို႔ သြားၾကည္႔ၾကပါသည္။ ဂ်ပန္စစ္သားခေမာက္သ႑ာန္ အမိုးရွိသည့္ အနားယူႏိုင္ေသာ ခ်စ္စဖြယ္ ေလသာေဆာင္ကိုလည္း ေတြ႔ႏိုင္ပါသည္။

ဘဲသည္လည္း  ေရကန္တြင္း၌ ေပ်ာ္ၿမဴးစြာ ကူးခတ္ေနေလစြ။

ကၽြန္မတို႔အုပ္စုသည္  ထိုင္ေပဧည့္ေဂဟာကို ေလ႔လာ၍အၿပီး၌ ေနာက္ဆံုးေလ့လာမည္႔ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတအိမ္ေတာ္သို႕ ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾကပါသည္။ ၁၉၀၇ခုႏွစ္၌ေဆာက္လုပ္ခဲ႔ေသာ ဤအေဆာက္အဦးသည္ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း၌ ဗံုးဒဏ္ေၾကာင္႔ ပ်က္စီးခဲ႔ရေသာေၾကာင္႔ ၁၉၇၈ခုႏွစ္၌ ၿပန္လည္၍ မြမ္းမံေဆာက္လုပ္ခဲ႔ၿခင္းၿဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။

သမၼတအိမ္ေတာ္ကို အေဝးကေန လွမ္း၍ၿမင္ေနရေပၿပီ။

အေဆာက္အဦး၏ အုတ္နီၿဖဴစပ္ၾကားဒီဇိုင္းသည္၎၊ ဆင္ဝင္အုတ္တိုင္ဒီဇိုင္းပံုစံသည္၎  ပထမသြားၾကည္႔ခဲ႔သည္႔ ေဆးရံု၏ ဒီဇိုင္းႏွင္႔ ခပ္ဆင္ဆင္ပင္။ ဤဗိသုကာဒီဇိုင္းပံုစံမ်ိဴးသည္ ၁၅ရာစုမွ၁၇ရာစုအတြင္း ဥေရာပအရပ္ေဒသမ်ားတြင္ေတြ႔ရေလ႔ရွိေသာ late-Renaissance style ၿဖစ္သည္။

သမၼတအိမ္ေတာ္ပတ္ပတ္လည္တြင္း လံုၿခံဳေရးမ်ားတင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ခ်ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ အိမ္ေတာ္ဝင္းအတြင္း ဝင္ေရာက္ေလ႔လာရန္အတြက္လည္း အိတ္မ်ားကိုစစ္ေဆးၿပီးမွသာ ဝင္ခြင္႔ရပါသည္။

အိမ္ေတာ္ထဲသို႔ေရာက္လွ်င္ေရာက္ၿခင္း  ပ်ဴဌာသည္႔အၿပံဳးမ်ားၿဖင္႔ ေဖာ္ေရႊစြာဆီးၾကိဳေနေသာ သမၼၾကီး မာရင္းက်ံဳ၏ ပံုတူအရုပ္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ အလြန္ရုပ္ေၿဖာင္႔ေသာ သမၼတၾကီးပင္။

ပထမထပ္မွ y ပံုသ႑ာန္ရွိေလွကားအတိုင္းတက္သြားၿပီး ဒုတိယထပ္သို႔သြား၍ ၾကည္႔ရွဳႏိုင္ပါသည္။

အေဆာက္အဦးတြင္းရွိ စည္းေဝးခန္းမ်ားကိုလည္း စၾကၤ ံလမ္းမွတစ္ဆင္႔  ဤသို႔ လွမ္း၍ၾကည္႔ရွဳ ေလ႕လာခြင္႔ရပါသည္။ စၾကၤ ံလမ္းမ်ားတြင္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္ လက္ေဆာင္ပဌာမ်ားကို မွန္ဗီရိုမ်ားႏွင္႔ တခမ္းတနား ထိန္းသိမ္းၿပသထားသည္ကို ၿမင္ေတြ႔ရပါသည္။ သမၼတၾကီးႏွင္႔လက္ဆြဲႏွဳတ္ဆက္လို႔ရသည္႔ ပံုတူရုပ္တုကိုလည္း ေတြ႔ရပါေသးသည္။ ကၽြန္မသည္လညး္ လူမ်ားတန္းစီေစာင္႔၍ပင္ အမွတ္တရ ဓတ္ပံုရိုက္ခဲ႔ပါေသးသည္။

အိမ္ေတာ္သို႔ေရာက္စဥ္ ကၽြန္မ၏ေၿခလွမ္းမ်ား ေလထဲတြင္ လွမ္းေနသကဲ႔သို႔ ခံစားရပါသည္။ "ငါေရာက္ေနတဲ႔ ေနရာက ႏိုင္ငံတစ္ခုလံုးကိုအုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ အဆင္႔အၿမင္႔ဆံုးဌာန ပါလား” ဟူ၍ ဂုဏ္ယူမိသလိုလို။ ထို႔ေၾကာင္႔ အေဆာက္အဦးမ်ားသည္ အၿပင္ကၾကည္႔လွ်င္ သက္မဲ႔သည္ဟုထင္ရေသာ္လည္း သူႏွင္႔ထိေတြ႔ေနရသူကို ရသမ်ားေပးႏိုင္စြမ္းပါသည္။ ဤသို႔ေသာ သမိုင္းဝင္အေဆာက္အဦးမ်ားဆိုလွ်င္ ပို၍ပင္ ရသေၿမာက္လွေပသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ကၽြန္မသည္ အေဆာက္အဦးမ်ား၏ ဗိသုကာလက္ရာေကာက္ေၾကာင္းမ်ားကို ၾကည္႔ရွဳရသည္ကို ခံုမင္လွေပသည္။


လူသားမ်ားသည္ ႏွစ္ကာလႏွင္႔အတူ ရွင္သန္လွဳပ္ရွားၾကရသည္။ လူမ်ားႏွင္႔အတူ အေဆာက္အဦးမ်ားသည္လည္း အေဖာ္ၿပဳရွင္သန္ခဲ႔ၾကသည္။ ႏွစ္မ်ားအလီလီ ေၿပာင္းလဲခဲ႔ၾကသည္။ ထို႔အတူ လူမ်ားအရီရီ ေလာကၾကီးမွ ႏွဳတ္ဆက္ထြက္ခြာသြားၾကရသည္။ သို႔ေသာ္ထိုလူသားမ်ားႏွင္႔ လက္ပြန္းတသီးရွိခဲ႔ၾကေသာ အေဆာက္အဦးမ်ားကိုေတာ႔ ေႏွာင္လာလူသားမ်ားအတြက္ အေမြထားရစ္ခဲ႔ၾကပါသည္။ ထိုသမိုင္းဝင္အေဆာက္အဦးမ်ားေၿပာၿပေသာ ေရွးဘိုးေဘးလူသားမ်ားအေၾကာင္း နားေထာင္ရသည္ကို ကၽြန္မၿမတ္ႏိုးလွေပ၏။ ဤေလ႔လာေရးခရီးစဥ္အတြင္း ကၽြန္မတီးတိုးၾကားခဲ႔ရသည္႔အရာမ်ားမွာ တန္ဖိုးၾကီးလွေပစြ။

sketch up (or) project 2

Engineerings Graphics ဘာသာရပ္၌ Acto CAD ပံုဆြဲဒီဇိုင္းကို သင္ယူၿပီးေနာက္၊ ထပ္မံ သင္ၾကားရေသာ software မွာ sketch up ဟုေခၚသည္႔ 3D ပံုဆြဲဒီဇိုင္းပင္ ၿဖစ္ပါသည္။ ဆရာက sketch up တြင္းရွိ drawing menu ႏွင္႔ toobars မ်ား၏ အသံုးၿပဳပံုၿပဳနည္းမ်ားကို အၾကမ္းဖ်င္းသေဘာ သင္ၾကားေပးၿပီးေနာက္ ယခင္အခါကဲ႔သို႔ပင္ အဖြဲ႔ခြဲၿပီး project ၿပဳလုပ္ခိုင္းပါသည္။

ကၽြန္မတို႔ အဖြဲ႔သားမ်ားမွာ ယခင္ Acto CAD project စဥ္ကတြဲခဲ႔ေသာ ရႊင္႔တံုးႏွင္႔ ကၽြန္မၿဖစ္သလို၊ ဆြဲရန္ေရြးခ်ယ္ထားေသာ အေဆာက္အဦးမွာလည္း taiwan university တြင္းရွိ စိတ္ပညာဌာနပင္ၿဖစ္ပါသည္။ဤစိတ္ပညာဌာနသည္ ေၿမေအာက္တစ္ထပ္ႏွင္႔ ေၿမေပၚသံုးထပ္ရွိေသာ အေဆာက္အဦးၿဖစ္ပါသည္။

ပံုဆြဲရန္ အတိုင္းအတာမ်ားကုိမူု ပထမ Project လုပ္စဥ္မွ ရယူထားၿပီးၿဖစ္၍ ထိုအတြက္အခ်ိန္ထပ္ယူစရာမလိုေတာ႔ေပ။

ပထမအဆင္႔အေနႏွင္႔ sketch up ေပၚ၌ပံုဆြဲရန္ google earth ကို အသံုးၿပဳ၍ စိတ္ပညာဌာနကို ရွာၿပီး ေနရာယူလိုက္ပါတယ္။

plan view

Google မွာ ၿမင္ေနရတဲ႔ ပံုအတိုင္း တူပါတယ္ေနာ္ း)

front view ပံုၾကမ္းပါ။

front view ပံုေခ်ာထြက္လာပါၿပီရွင္။

3Dအေနအထားနဲ႔ ၿမင္ေတြ႔ေနရတဲ႔ ကၽြန္မတို႔အဖြဲ႔ လက္စြမ္းၿပထားတဲ႔ ပံုပါ။

ပံုကို မိမိလိုရာ view အတိုင္းေၿမလွ်ိဳးမိုးပ်ံ ေရႊ႕လ်ားလို႔ရသည္႔အတြက္ sketch up နည္းၿဖင္႔ ပံုုဆြဲရသည္မွာ ပင္ပန္းေသာ္လည္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွပါသည္။ အုတ္ခဲ၏ အေရာင္မ်ားကိုလည္း ကိုယ္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ အေရာင္ေရြးၿခယ္လို႔လည္းရပါသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ sketch up နည္းၿဖင္႔ အေဆာက္အဦးမ်ား၏ ဒီဇိုင္းပံုမ်ားကို ဆြဲရၿခင္းက အလြန္အဆင္ေၿပလွေပသည္။

sketch up နဲ႔ဆြဲထားတဲ႔ rear viewပံုပါ။

ဒါကေတာ႔ ActoCad rear view ပံုပါ။

sketch up ႏွင္႔ ဆြဲထြက္လာသည္႔ 3Dပံုကပိုၿပီးအသက္ဝင္သကဲ႔သို႕ Acto CADထက္လည္း အခ်ိန္ပိုၿပီးေပးရပါသည္။ ဆြဲခါစမို႔ အေၾကာင္းမသိေသးတာလည္း ၿဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ မ်ဥ္းၿပတ္မ်ား တစ္္ေၾကာင္းႏွင္႔တစ္ေၾကာင္း ဆက္စပ္ေနသည္ကို သတိမထားမိပဲ ေသခ်ာမဆက္ထားမိသည္႔အခ်ိန္မ်ိဳး၌ အေဆာက္အဦး၏ပံုကို လိုရာအေနအထားသို႔ ေရႊ႔ေၿပာင္းဆြဲယူသည္႔အခါ တစ္ခ်ိဳ႕အပိုင္းက ၿပတ္က်န္သြားၿခင္းမ်ိဳးလည္း ခဏခဏ ၾကံဳရတတ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ sketch up ပံုဆြဲဒီဇိုင္းပံုမ်ားက ဖ်တ္လပ္တက္ၾကြၿပီး အေရာင္အေသြးၾကြယ္ဝေနသည္႔ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ႏွင္႔ တူလွပါသည္။ လန္းဆန္းတက္ၾကြေနသည္႔ အရြယ္ၿဖစ္သည္႔အတြက္လည္း သူတို႔ကိုထိန္းရသည္မွာ အလြန္ခက္သည္မဟုတ္လား။ ဤသေဘာအတိုင္းပင္ sketch up ၿဖင္႔ပံုဆြဲစဥ္၌ လက္ၿငိမ္ရန္ အလြန္အေရးၾကီးပါသည္။ တစ္ခ်က္မွားတာႏွင္႔ ပံုမ်ားကို ၿပန္ၿပီးအေခ်ာသပ္ရသည္မွာ လက္ဝင္လြန္းလို႔ပါရွင္။ ပံုမ်ားကို ေရႊ႔လ်ားသည္႔အရာမွာ လြယ္ကူေသာ္လည္း ထိန္းရသည္မွာ ေတာ္ေတာ္ေလး လက္ဝင္လွသည္ကိုေတြ႔ရပါသည္။

စိတ္ပညာဌာန အမွတ္အသားၿပ သစ္သားေဘာင္

ဒီပံုေလးရန္ တစ္ရက္နည္းပါး အခ်ိန္မ်ားေပးၿပီး ဆြဲယူလိုက္ရပါသည္။ ၾကည္႔လိုက္လွ်င္ လြယ္ကူမည္ဟု ထင္ရေသာ္လည္း တကယ္႔လက္ေတြ႔၌ ပံုေခ်ာထြက္လာရန္ ဆြဲယူရသည္မွာ ရင္ေမာလြန္းလွပါသည္။ ဆြဲလိုက၊္ ဖ်က္လိုက္နွင္႔ လိုရာမရပဲ အလြန္လက္ဝင္လွသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္၏ အိမ္စာ၌ ယခုလိုေရးထားၿခင္းကို ဖတ္လိုက္ရပါသည္။“ sketch up ပံုဆြဲတာ ဘဲေရကူးတာနဲ႔ တူတယ္။ အၿပင္ပန္းၾကည္႔လိုက္ရင္ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္နဲ႔ ေရၿပင္ေပၚစီးေမွ်ာေနတာကိုပဲ ၿမင္ၾကရေပမယ့္၊ တကယ္႔ေရေအာက္ထဲမွာေတာ႔ ရုန္းကန္ကူးခတ္ေနရတဲ႔ ဘဝပါ“ တဲ႔။

right side view and left side view

ကၽြန္မတို႔ project အိမ္စာမ်ားကို ေက်ာင္း website ေပၚရွိ computer upload စနစ္ႏွင္႕ဆရာကို ေပးပို႔ရၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ အိမ္စာမ်ားကို တစ္တန္းလံုးရွိ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားအားလံုး ေလ့လာဝင္ၾကည္႔လို႔ရပါသည္။ ကၽြန္မလည္း တစ္ၿခားအဖြဲ႔မ်ား၏ ဆြဲပံုဆြဲနည္းမ်ားကို ဝင္ေလ႔လာၿဖစ္ပါသည္။ ထိုင္ဝမ္ေက်ာင္းသားမ်ား စာၾကိဳးစား၍ အိမ္စာမ်ားးကို အေကာင္းဆံုးလုပ္ေဆာင္ၾကေၾကာင္း ၿမင္ေတြ႔ရပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕အဖြဲ႔မ်ား၏ပံုမ်ား အလြန္လက္ရာေၿမာက္လွပါသည္။

တစ္ခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသားမ်ားက အေၿခခံပံုဆြဲနည္းကို အထက္တန္းေက်ာင္းတက္စဥ္ကတည္းက သင္ယူခဲ႔ၿပီးေၾကာင္း သိရပါသည္။ ကၽြန္မမွာေတာ႔ ယခုအတန္းတက္စဥ္မွသာ sketch up နဲ႔ ထိေတြ႔ရသည္မို႔ ဤအိမ္စာကို လုပ္သည္႔အခါ၌ သူငယ္ခ်င္း ရႊြံ႕တံုးကို ေတာ္ေတာ္ေလး အားကိုးလိုက္ရပါသည္။ ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္းလုပ္မည္ဆိုရင္ တစ္လေန၍မွ် ဤအိမ္စာကိုလုပ္ၿပီးမည္ မထင္ပါ။ ထို႔ေၾကာင္႔ပင္ၿဖစ္မည္ထင္။ ဆရာမ်ားက အင္ဂ်င္နီယာေက်ာင္းသားေတြအား အဖြဲ႔ဲႏွင္႔လုပ္ေဆာင္တတ္ရန္ အထပ္ထပ္နည္းေပးလမ္းၿပေလ႔ရွိပါသည္။

ယခုအိမ္စာအတြက္ ကၽြန္မတို႔တစ္ခန္းသားလံုး တစ္ပတ္နည္းပါးမွ် အိပ္ေရးပ်က္ပင္ပန္းခံၿပီး အားထုတ္လိုက္ၾကရပါသည္။ ကၽြန္မႏွင္႔ ရႊံံ႕တံုးသည္လည္း ေသာၾကာေန႕နံနက္၉.၀၀နာရီအတန္းအမွီတင္ရမည္႔ ဤအိမ္စာကို ၾကာသပေတးညေနအထိ ဆြဲၾကသည္မွာ လက္စမသတ္ႏိုင္ပဲ ရွိေနပါသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ၾကာသပေတးညလံုးေပါက္ အိပ္ခ်င္သည္႔စိတ္ကိုေဘးခ်ိတ္ကာ၊ ႏွစ္ေယာက္သား msn ကိုယ္စီဖြင္႔၍ တစ္ေယာက္ဆြဲၿပီးသားပံုမ်ားကို ပို႔လိုက္၊ အေခ်ာသပ္စာစီကုံးလိုက္ႏွင္႔ ညလံုးေပါက္ အခ်ိန္ေပးလိုက္ရပါသည္။

မည္သို႔ပင္ၿဖစ္ေစ ေပးလိုက္ရသည္႔ ပင္ပန္းမွဳမ်ားႏွင္႔ ထိုက္တန္ေအာင္ ဆြဲထြက္လာသည္႔ ပံုမ်ားက ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို အေမာေၿပေစခဲ႔ပါသည္။

dinner time

အမိွဳက္ကိုယ္စီမွာလည္း အသိုက္ကိုယ္စီနဲ႔ပါ

ထိုင္ဝမ္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ေလးစားအတုယူဖို႔ေကာင္းတဲ႔ အေလ႔အက်င္႔ေကာင္းတစ္ခုကို ေၿပာၿပပါလို႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ကၽြန္မကိုေမးခဲ႔မယ္ဆိုရင၊္ “ အမိွဳက္ေတြကို အမ်ိဳးအစားခြဲၿပီးပစ္ေလ့ရွိတဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ၿမိဳ႕ၾကီးသားပီသတဲ႔ စနစ္ေကာင္းပါ”လို႔ မဆိုင္းမတြ ေၿဖလိုက္မွာပါ။

 

လူေတြသက္ရွိသြားလာေနထိုင္ၾကတဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္လူေနမွဳၾကားမွာ အမိွဳက္ေတြဟာ တစ္နည္းနည္းနဲ႔ ရွိေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ အမိွဳက္ပံုးမ်ားဟာ လူပတ္ဝန္းက်င္မွာ မရွိမၿဖစ္လိုအပ္တဲ့ အရာတစ္ခုဆိုလည္း မမွားပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ လူေတြက အမွိဳက္ပံုးဆိုရင္ မကိုင္ခ်င္၊ မထိခ်င္နဲ႔ ေနရာမေပးတတ္ၾကပါဘူး။ တကယ္႔တကယ္ အမွိဳက္ပစ္ဖို႔လိုအပ္လာတဲ႔အခါၾကမွသာ အမိွဳက္ပံုးမ်ားကို က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ရွာေဖြၿပီး ပစ္ၾကတာပါ။ အမွိဳက္ပစ္ရာမွာလည္း ၿပီးစလြယ္ ပစ္ၾကတာကို စိတ္ပ်က္ဖြယ္ ၿမင္ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။

 

ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံမွာေတာ႔ အမိွဳက္ေတြကို စနစ္တက် ပစ္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။ သာမွန္မီးရွိဳ႕လို႔ရတဲ႔ အမွိဳက္မ်ားႏွင္႔ recycle အမွိဳက္မ်ားဆိုၿပီး ခြဲၿခား၍ပစ္ၾကၿခင္းပါ။ recycle အမိွဳက္ထဲမွာလည္းထပ္၍ ပလတ္စတစ္အမ်ိဳအစားက တစ္မ်ိဳး၊ ဖန္အမိ်ဳးအစားမ်ားက တစ္္နည္း၊ စကၠဴအမ်ိဳးအစားက တစ္ဖြယ္၊ လွ်ပ္စစ္အမ်ိဳးအစားမ်ားက တစ္သြယ္၊ သံအမ်ိဳးအစားမ်ားက တစ္ႏြယ္ စသည္ၿဖင္႔ အမ်ိဳးအစားမ်ားခြဲၿခား၍ စြန္႕ပစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီအေလ႕အထေကာင္းေလးကို ကၽြန္မတို႔ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာလည္း စနစ္ေကာင္း တစ္ခုအၿဖစ္ ၿပဳၿပင္လုပ္ေဆာင္လာႏိုင္ဖို႔ ေမ်ာ္လင္႔မိတာ အမွန္ပါ။

 

ဒါေၾကာင္႔ဒီအေၾကာင္းအရာေလးကို တေစ႔တေစာင္းေလ့လာၿပီး စာစီကုန္းထားခ်င္မိေနတဲ႔ဆႏၵက ရင္ထဲမွာ သေႏၶတည္ေနတာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကာေနပါၿပီ။ ေက်ာင္းစာေတြနဲ႔ အလုပ္ရွဳပ္ေနတဲ႔ လက္ရွိအေၿခအေနမွာ တစ္ၿခားအေၾကာင္းအရာေတြကို မွတ္တမ္းတင္ေရးဖို႔အတြက္ ဘယ္လိုမွ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ေသးတာမို႔ ကၽြန္မရဲ႕ဆႏၵေတြက အပင္ေပါက္ဘဝေရာက္ဖို႔ အေစ႔မကြဲႏိုင္ေသးတာၾကာေပါ႔။

 

ဒါေပမယ္႔ တေလာကတုန္းက ဒီဇိုင္းဘာသာရပ္အတြက္ အခန္းတြင္းေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ ေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခုမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဒီအေၾကာင္းအရာေလးကို မွတ္တမ္းလုပ္ထားဖူးတယ္ဆိုတာကို ၾကားလိုက္ရတဲ႔ သတင္းက ကၽြန္မအဖို႔ ေရငတ္တုန္း ေရတြင္းထဲ က်သလိုပါပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းဆီက ေရးထားတဲ႔ အၾကာင္းအရာေလးကို ေလ႔လာလို႔ရေအာင္ ေတာင္းယူထားလိုက္ပါတယ္။ ”နင္လုပ္ထားတဲ႔ မွတ္တမ္းစာထဲက ဓတ္ပံုေတြကို လိုအပ္ရင္လည္း သံုးမယ္ေနာ္။ ရရဲ႕လား။” " အိုေက၊ သံုးလို႔ရပါတယ္"တဲ႔။ ကၽြန္မ လိုတရၿပီေပါ႔။

 

 

 

ထိုင္ဝမ္တကၠသိုလ္မွာ ၿမင္ေတြ႕ရတဲ႔ အမ်ိဳးအစားခြဲၿခားၿပီးပစ္ရတဲ႔ အမိွဳက္ပံုးပံုမ်ားပါ။

recycle အမွိဳက္္ပံုးေပၚမွ ပံုစံၿပပံုေတြက အမိွဳက္ပစ္မယ္႔ သူေတြအတြက္ အလြယ္တကူ အမ်ိဳးအစားခြဲၿခားႏိုင္ေစရန္ အသံုးဝင္လွပါတယ္။ ထိုင္ဝမ္ေရာက္စ တရုတ္စာမတတ္တေခါက္ကာလမွာ ဒီလိုပံုၿပဒီဇိုင္းပံုေတြက ကၽြန္မအတြက္ အဆင္ေၿပလွပါတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕အမိွဳက္ပံုးေပၚ၌လည္း ပစ္ရမယ္႔ အမိွဳက္အမ်ိဳးအစားကို ယခုလို ပံုၿပခ်ိတ္ဆြဲထားတာလည္း ရွိပါတယ္။

 

ေက်ာင္းတြင္းမုန္႔ဆိုင္ေရွ႕၌ ေတြ႔ရသည္႕အမိွဳက္ပံုးပါ။

 

ေက်ာင္းတြင္းစားေသာက္ဆိုင္မ်ား၌လည္း အမွိဳက္မ်ားမ်ားကို စနစ္တက်ခြဲၿခားပစ္ႏိုင္ရန္ စီမံထားေပးပါတယ္။ ခြက္ေယာက္ပန္းကန္မ်ားကိုလည္း အသံုးၿပဳၿပီးလွ်င္ စနစ္တက် ၿပန္လည္ထားေပးၾကရပါတယ္။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား ယခုလို ေသသပ္စြာ စြန္႕ပစ္ေပးထားၿခင္းက ဆိုင္ရွိဝန္ထမ္းမ်ား ၿပန္လည္သိမ္းဆည္းသည္႔ အခါတြင္လည္း လက္မဝင္ေတာ႔ေပ။

 

    

ေက်ာင္းစာသင္ခန္းေရွ႕မွာ ေတြ႔ရတဲ႔ အမိွဳက္ပံုးမ်ားဟာလည္း ေသသပ္လွပါတယ္။

 

ပံုမွာၿမင္ေတြ႔တဲ႔အတိုင္း ေက်ာင္းသန္႔ရွင္းေရးသမားမ်ားကလည္း အမွိဳက္ပံုးမ်ားကို အလ်င္မွီလာေရာက္ သိမ္းဆည္း ရွင္းလင္းေပးပါတယ္။

 

ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးအတြက္ နည္းလမ္းေပါင္းမ်ားစြာႏွင္႔ အားၾကိဳးမာန္တက္ လုပ္ေဆာင္ေနတဲ႔ ယေန႕ေခတ္ကာလမွာ ယခုလို အမိွဳက္ကို စနစ္တက် စြန္႔ပစ္ၿခင္းဟာလည္း အုတ္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင္႔ အၿဖစ္ ပါဝင္ႏိုင္ပါတယ္။ အက်င္႔ေကာင္းတစ္ခုကို အေလ႔အထအၿဖစ္ လုပ္ယူရာအစကနဦးအခ်ိန္ကာလမွာေတာ႔အခက္အခဲမ်ား ရွိႏိုင္မွာ ေၿမၾကီးလက္ခတ္မလြဲပါ။ သို႔ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံသားတိုင္း တစ္ဦးၿခင္းမွစ၍ မိသားစု၊ ထိုမွတစ္ဆင္႔ တစ္နိုငံလံုးလုပ္ေဆာင္သြားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာလည္း အက်င္႔ေကာင္းတစ္ခုကို လက္ေတြ႔ၿပဳၿပင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္လာႏိုင္လိမ္႔မယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။
 

“ငါတို႔ မူလတန္းေလာက္ကမွ ဒီစနစ္ရွိလာတာ။ အစကေတာ႔ အက်င္႔မရွိဘူးေပါ႔။ အလုပ္ရွဳပ္တယ္လို႔ပဲ ထင္ခဲ႔တာေလ။ ေက်ာင္းေတြကေန အက်င္႔ရွိလာေအာင္ စနစ္တက် ပ်ိဳးေထာင္ေပးလိုက္ေတာ႔ ခုအခ်ိန္မွာ အေလ႔အထေကာင္းတစ္ခုက ပံုမွန္လုပ္ေဆာင္မွုဳလိုၿဖစ္လာရတာေပါ႔”ဟု ထိုင္ဝမ္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ ယြိေဝ ကကၽြန္မကို ေၿပာၿပခဲ႔ပါတယ္။ ဒီစနစ္ေကာင္းကို ထိုင္ဝမ္လက္ရွိသမၼတ မာရင္းက်ံဳ က ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္အၿဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္စဥ္အခ်ိန္အခါမွာ အင္တိုက္အားတိုက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္လုပ္ေဆာင္ခဲ႔တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

 

“အေမရိကားႏိုင္ငံမွာေတာင္ ဒီစနစ္မရွိေသးဘူး”ဆိုၿပီး ထိုင္ဝမ္လူမ်ိဳးေတြ အားက်တဲ႔ အေမရိကားႏိုင္ငံမွာ မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေသးတဲ႔ စနစ္ေကာင္းတစ္ခုကို ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံသားေတြ က်င္႔သံုးလုပ္ေဆာင္ႏိုင္တယ္ဆိုၿပီး ထိုင္ဝမ္တကၠသိုလ္ဆရာတစ္ဦး ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ ေၿပာၿပခဲ႔တာကိုလည္း ကၽြန္မၾကားခဲ႔ရပါတယ္။ ဆရာေၿပာၾကားေနစဥ္မွာ ကၽြန္မရဲ႕အေတြးအာရံုထဲမွာေတာ႔ ယခုလို စနစ္တက် အမွိဳက္ပစ္ႏိုင္မည္႔ နည္းလမ္းေကာင္းမ်ားကိုက်င႔္သံုးေနတဲ႔ ကၽြန္မတို႔ိႏိုင္ငံသားမ်ားရဲ႕ ပံုရိပ္ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ၾကီးကိုသာ ေရးဆြဲေနပါေတာ႔တယ္။

 

မီးပံုးပ်ံ သြားလြတ္မယ္ လိုက္ၾကအံုးမလားကြယ္

“ မင္မင္၊ ငါတို႔ဒီတပတ္အားရက္ ဖင္ရွီး(ထိုင္ဝမ္ဖင္ရွီးေဒသ)သြားၿပီး မီးပံုးပ်ံ သြားလြတ္မယ္၊ နင္လိုက္မလား။ ခုမီးပံုးပ်ံလြတ္ပြဲ ေရာက္ၿပီေလ။ လူအရမ္းစည္တယ္တဲ့။ သြားရေအာင္ေလ ”

သူငယ္ခ်င္း စီးလန္က လည္စရာ၊ ပတ္စရာ၊ စားစရာေတြရွိတိုင္း ကၽြန္မကို သတိတရေခၚတတ္သူပါ။ ခုလည္း မီးပံုးပ်ံလႊတ္ပြဲေရာက္လာၿပီဆိုၿပီး သတိေပးကာ အေဖာ္ညွိလာ ၿပန္ေတာ႔၊ သူႏွစ္ခါေၿပာစရာေတာင္ မလိုလိုက္ပါ။ အေဖာ္ညွိလာသူထက္ စိတ္အားပိုထက္ေနသူက ကၽြန္မၿဖစ္လို႔ေနပါသည္။

မီးပံုးပ်ံလြတ္မည္႔ ဖင္ရွီးေဒသ သံလမ္းရိုးတေလွ်ာက္ကို ေရာက္ေတာ႔ သံလမ္းရိုးတေလွ်ာက္ အိမ္ေအာက္ထပ္တိုင္းရွိ ဆိုင္မ်ား၌ မီးပံုးပ်ံမ်ားအၿပိဳင္အဆိုင္ေရာင္းေနၾကသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရပါသည္။ မီးပံုးပ်ံအၿပင္ ခ်စ္စရာ မီးပံုးပ်ံ စားပြဲတင္အရုပ္မ်ားႏွင္႔ နံရံခ်ိတ္အလွရုပ္မ်ား၊ ေသာ႔တြဲမ်ားကလည္း လက္ရာေၿမာက္ၿပီး လွတပတ ရွိလွပါသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ဆိုင္တိုင္းနီးပါး ဝယ္သူမ်ားႏွင့္ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုး စည္ကားေနၾကပါသည္။ ေရာင္းသူဝယ္သူမ်ားႏွင္႔ တရံုးရံုး၊ တအံုးအုံး ၿဖစ္ေနသည္႔ လူၾကားထဲမွ အေပ်ာ္မ်ားလည္း ကၽြန္မတို႔ဆီသို႔ ကူးစက္လာပါေတာ႔သည္။ ကၽြန္မတို႔ သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္မွာမူ မည္သည္႔္ဆိုင္မွ ဝယ္ရႏိုးႏိုး ေလွ်ာက္ၾကည္႔ရင္း တခ်ိုုဳ႕လူမ်ားလြတ္လိုက္သည္႔ မီးပံုးပ်ံမ်ားကို ေခါင္းေမာ႔ၿပီး ေငးၾကည္႔ေနမိၾကသည္။

တခ်ိဳ႕ခ်စ္သူစံုတြဲမ်ားက ကိုယ္႔ခ်စ္သူကို မည္မ်ွခ်စ္ေၾကာင္း အခ်စ္ခံစားခ်က္စာလံုးေလးမ်ားကို မီးပံုးပ်ံေပၚ၌ေရးကာ အတြဲကိုယ္စီႏွင္႔ လြတ္ၾကသကဲ႔သို႔၊ တခ်ိဳ႕ၾကေတာ႔လည္း အဖြဲ႔လိုက္လြတ္ၾကပါသည္။ကၽြန္မတို႔အဖြဲ႔ကေတာ႔ ေခၽြတာေရးအေနႏွင္႔ မီးပံုးပ်ံတစ္ခုသာဝယ္ၿပီး အတူေပါင္းလြတ္ခဲ႔ၾကသည္။

 

မီးပံုးပ်ံအေပၚ၌ မိမိ၏ ဆႏၵမ်ားကို ေရးၿခစ္ၿပီး လြတ္တင္ၾကၿခင္းပါ။ ဤသို႔ို မီးပံုပ်ံလြတ္ပြဲသည္ ထိုင္ဝမ္လူမ်ိဳးမ်ား၏ ေပ်ာ္စရာေကာင္းသည္႔ ယံုၾကည္ရာ ဓေလ႔တစ္ခုလည္းၿဖစ္ပါသည္။ အထက္သို႔ လႊတ္တင္လိုက္ေသာ မီးပံးုပ်ံႏွင္႔အတူ မိမိေရးလိုက္သည္႔ ဆႏၵမ်ား ၿပည္႔ဝလာလိ္မ္႔မည္ဆိုသည္႔ အယူနွင္႔ ယခုလို လြတ္တငၾ္ကၿခင္းပါ။ ကၽြန္မအေနႏွင္႔မူ ထိုသို႔ိုအယံုအၾကည္မရွိေသာ္လည္း ေပ်ာ္စရာ ဓေလ႔ေလးတစ္ခုကို သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔ အပန္းေၿပ ပါဝင္ဆင္ႏြဲၿခင္းတစ္ခုသာပါ။ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းစီးလန္ကမူ သူေ႒းမ အၿမန္ၿဖစ္ရပါေစလိုဟုလည္း ေရးလိုက္ပါရဲ႕။ :)

 

ေဘာ္ပူး ဆိုသည္႔ အသံႏွင္႔ ရထားၾကီးလာေတာ႔ သံလမ္းေပၚမွလူမ်ားက ရွဲကနဲနွင္႔ ေဘးဘက္ဆီသို႔ ဖယ္ကာ ရထားၾကီးကို ဝိုင္းၾကည္႔ေနၾကၿပန္သည္။ ရထားေပၚမွ လူမ်ားကလည္း လက္မ်ားေဝွ႕ရမ္းကာ အၿပံဳးမ်ားဖလွယ္ေပးၾကၿပန္ပါသည္။ အမွန္တကယ္ ၾကည္နူးစရာေကာင္းလွပါသည္။သို႔ေသာ္လည္း ဤသို႕သံလမ္းေပၚ၌ မီးပံုပ်ံ လြတ္ၿခင္းကေတာ႔ အႏၱရယ္မ်ားလြန္းလွပါသည္။

လြတ္တဲ႔သူမ်ားလြန္း၍ မီးပံုးပ်ံေပၚ၌ စာသားမ်ားေရးၿပီးေသာ္လည္း ေနရာရရန္ တန္းစီေစာင္႔ရပါေသးသည္။ ကိုယ္အလွည္႔ေရာက္ၿပီဆိုသည္ႏွင္႔ သံလမ္းေပၚေနရာလြတ္ဆီသြားၿပီး ယခုကဲ႔သို႔ေနရာအက်အနယူလိုက္ၾကပါသည္။

မီးပံုးပ်ံကို မီးညွိၿပီးေနာက္မွာေတာ႔

Postထုတ္ၿပီး ဓတ္ပံုကလည္း အမိအရရိုက္လိုက္ပါေသးသည္။

ဝါး ...အေပၚကို တက္သြားၿပီ။ ေပ်ာ္လိုက္တာ...ေပ်ာ္လိုက္တာ။

တခ်ိဳ႕လူမ်ား၏ မီးပံုပ်ံမ်ားက ေလအေဝွ႔၌ ေအာက္သို႔ၿပန္က်တာမ်ိဳးလည္းရွိ၍ မီးပံုးပ်ံလြတ္စဥ္ စိတ္လွဳပ္ရွားရၿပန္ေသးသည္။

 

ကၽြန္မတို႔ လြတ္တင္လိုက္သည္႔ မီးပံုးပ်ံေလးသည္ ေလးေၿပႏွင႔္ အတူ အထက္သို႔ တစစ လႊင္႔သြားေပၿပီ။ ထိုမီးပံုးပ်ံေလးႏွင္႔အတူ ကၽြန္မ၏ စိတ္လည္း လႊင္႔ေမ်ာသြားသည္ႏွင္႔တူပါသည္။ အေပ်ာ္ဓတ္မ်ားႏွင္႔လူကေပါ႔ပါးလန္းဆန္းသြားသည္က အမွန္ပင္။

မီးပံုးပ်ံလြတ္ၿခင္းက ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံသားမ်ား စုေပါင္းဆင္ႏႊဲၾကသည္႔ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ဓေလ႔တစ္ခု ၿဖစ္ပါသည္။ ထိုင္ဝမ္လူမ်ိဳးမ်ား ႏွစ္သက္သည္႔ ပြဲေတာ္တစ္ခုလည္း ၿဖစ္ေပ၏။ အစိုးရမ်ားကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္ၿပီး ေဒသတိုင္း၌ မီးပံုးပ်ံ လြတ္ပြဲမ်ား ၿပဳလုပ္ေပးေလ့ ရွိပါသည္။ ႏွစ္သစ္ၾကိဳဆိုရာ ပြဲတစ္ခုအၿဖစ္လည္း တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ စည္ကားလွပါသည္။ ဤသို႔ ဖင္ရွီးေဒသ၏ မီးပံုးပ်ံလြတ္ပြဲဓေလ႔ ၿဖစ္ေပၚလာပံုမွာ.......

ဖင္ရွီးေဒသသည္ ထိုင္ေပခ်ိဳင္႔ဝွမ္းအၿပင္ဘက္ပတ္လည္ရွိ ေတာင္ေပၚေဒသပိုင္း၌ တည္ရွၿိခင္းၿဖစ္ပါသည္။ ဟိုးယခင္အခ်ိန္ ထိုေဒသမွလူမ်ားက ေတာင္ေပၚသို႔သြားၿပီး နယ္ေၿမသစ္ေၿမယိုင္းမ်ားကို
ရွာေဖြတူးေဖာ္လုပ္ကိုင္ၾကရပါသည္။ ဆက္သြယ္ေရးခက္ခဲသည္႔ ကာလၿဖစ္သည္႔အတြက္ ရြာသားမ်ားသည္ ေဆာင္းကာလကုန္စ၊ လယ္ေၿမလုပ္ငန္းမ်ား ရိတ္သိမ္းၿပီးအခ်ိန္ေရာက္မွသာ အႏၱရယ္မ်ားမွလြတ္ေၿမာက္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းရာကာလသို႔ ေရာက္ၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားသတင္းေပးသည္႔ အေနႏွင္႔ မီးပံုပ်ံမ်ားလႊတ္ၿပီး သတင္းေပးခဲ႔ၾကရာမွ ဤဓေလ့ေလးေပၚေပါက္လာေၾကာင္း ဖတ္မွတ္ဖူးပါသည္။ ေနာက္ပိုင္း ယခုေခတ္ကာလမ်ား၌ မီးပံုးပ်ံ လႊတ္ၿခင္းကို ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ပြဲေတာ္အၿဖစ္က်င္းပလ်က္ ဤကဲ႔သို႔ေသာ ခ်စ္စရာ အေလ့အထေလးကို အၿမတ္တႏိုးနွင္႔ ထိန္းသိမ္းထားၾကၿခင္းၿဖစ္ပါသည္္။

အထက္က ပံုႏွစ္ပံုကgoogle ထဲကပံုပါ။ လွလြန္းသည္႔ ေကာင္းကင္ၾကီးကို ေငးေမာၾကည္႔ေနမိလိုက္တာ ကိုယ္တိုင္မွတ္တမ္းဓတ္ပံုရိုက္ဖို႔ေတာင္ သတိမရၿဖစ္ခဲ႔ရပါသည္။

ညေန ေနဝင္ခ်ိန္ေနာက္ပိုင္း အနီးစပ္ရွိ ေနရာတစ္ခ်ိဳ႕သို႔လည္း ရထားစီးၿပီး သြားလည္ၿဖစ္ၾကပါေသးသည္။ ညေမွာင္ရီအခ်ိန္၌ လူမ်ားပို၍စည္ေနေၾကာင္း ေတြ႔ရပါသည္။ မီးပံုးပ်ံေလးမ်ား ဟိုသည္လႊင္႔ေမ်ာေနလိုက္ၾကသည္မွာ ေကာင္းကင္ယံတြင္ လေပါင္းအေထာင္အေသာင္း ထြက္ေပၚေနသည္႔အလားပင္။ ဤသို႔ညအခ်ိန္ ေကာင္းကင္ယံတြင္ မီးပံုးပ်ံမ်ားၿဖင္႔ ေဆးၿခယ္ထားသည္႔ သက္ဝင္ ပန္းခ်ီကားေလးကို ေခါင္းေမာ့ေငးေမာၾကည္႔ေနရတာ အလြန္ပဲ ၾကည္ႏူးဖို႔ ေကာင္းလွပါသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ဤသို႔ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွသည္႔ ေန႔ေလးတစ္ေန႔၏  အိမ္ၿပန္လက္ေဆာင္အၿဖစ္ သယ္ပိုးလာခဲ႔သည္ကေတာ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္နူးမွဳမ်ားၿဖင့္ ထြန္းညွိထားသည္႔ မီးပံုးပ်ံပံုရိပ္မ်ားပင္ ၿဖစ္ေခ်ေတာ႔သည္။

ၾကက္ဥၿပဳတ္ႏွင္႔ ကၽြန္မ

“အေဖ၊ ၾကက္ဥၿပဳတ္က်က္ၿပီေနာ္”

အေဖၿပဳတ္ခိုင္းတဲ႔ ၾကက္ဥၿပဳတ္ရလို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာမွ အေဖကို ကၽြန္မေၿပာလိုက္ပါတယ္။

“ဒါေပမယ္႔”
“ဒါေပမယ္႔ ဘာၿဖစ္လည္းသမီးရဲ႕”
“ဟိုေလ...ၾကက္ဥၿပဳတ္ေရက ခုထိမေအးေသးဘူး။ အရင္အေဖၿပဳတ္တုန္းကလိုလည္းမဟုတ္ဘူး”
“ကဲကဲ ယူခဲ႔ အေဖဆီကို”

အေဖဆီကို ၾကက္ဥၿပဳတ္လွမ္းေပးလိုက္စဥ္..အေဖက

“ၾကက္ဥၿပဳတ္ခြက္ထဲကေရပူက ဘယ္ကေရၿပန္ထည္႔ထားတာလဲ”
“ရွင္”
“ဟိုေလ ေရေႏြးဓတ္ဗူးထဲက ေလာင္းထည္႔ထားတာပါ”
“ဟိုက္၊ ဘာလို႔လဲ သမီးရဲ႕”
“ဟိုေလ၊ အေဖအရင္က ၿပဳတ္လာတဲ႔ ၾကက္ဥၿပဳတ္ထဲက ေရကလည္းေႏြးေနတာမဟုတ္လား။ အေဖ ေရေႏြးပူ ၿပန္ထည္႔ထားတာထင္လို႔”
“အို ငါ႔သမီးရယ္ ၿဖစ္ရေလ။ ၾကက္ဥၿပဳတ္ေတာင္ မၿပဳတ္တတ္ေသးပါလား။ ဒါေၾကာင္႔ အေဖေၿပာတာေပါ႔ မသိရင္ ေမးပါ။ သူမ်ားဘယ္လိုလုပ္သလဲ ေလ့လာပါဆိုတာ”

ကၽြန္မကို ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ ၾကက္ဥၿပဳတ္ခိုင္းတာနဲ႔ လြဲေတာ႔တာပါပဲ။ ၾကက္ဥၿပဳတ္မွအပူမ်ား ေအးသြားေစရန္ ခြက္ထဲသို႔ ေရေအးထပ္ထည္႔ၿခင္းၿဖင္႔ အပူစီးသြားေစၿခင္းကိုပင္၊ ေရေႏြးပူထပ္ထည္႔ေပးၿခင္းၿဖစ္မည္ဟု အူခဲ႔ဘူးပါသည္။ ငယ္စဥ္က အေဖႏွင္႔အေမ အဆင္သင္႔ ၿပဳလုပ္ေပးစဥ္ကေတာ႔ စားပြဲေပၚ ေရာက္လာတာ စားဖို႔တစ္လမ္းသာသိသည္။ စားပြဲေပၚ ဘယ္လိုၿပင္ဆင္ေရာက္လာသလဲ ဘာမွ် ရွည္ရွည္ေဝးေဝး မစဥ္စား မေတြးေတာဖူးေပ။ ကိုယ္ကိုတိုင္ ထလုပ္စဥ္မွသာ “ၾကက္ဥၿပဳတ္မွာလည္း သူ႔နည္းလမ္းနဲ႔ပါလား”ဟု ဆင္ၿခင္မိေတာ႔သည္။ ငယ္ဘဝ အၿဖစ္အပ်က္မ်ား ယခုအခ်ိန္ၿပန္ေတြးလ်ွင္
ၿပံဳးစိစိၿဖစ္ေနရတတ္သည္။

“ကဲသိၿပီလား သမီး၊ ဘာမဆို ကိုယ္ကိုတိုင္လုပ္ၾကည္႔မွ သိလာတယ္။ တတ္လာတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ သူမ်ားလုပ္တဲ႔အခါ ဘယ္လိုလုပ္ေဆာင္ရသလဲ ေလ့လာထားရမယ္။ လူတတ္ၾကီးလို ဘာသိဘာသာမေနရဘူး။ ၾကားရဲ႕လား”
“ဟုတ္”

ဘယ္ေနရာ ဘယ္အရပ္တြင္ ေရာက္ေနပါေစ ပညာမ်ား ကိုယ္႔ထံေရာက္လာရန္ အေၿခခံနည္းေကာင္းအၿဖစ္ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္၌ ကၽြန္မတို႔ အိမ္ေလး၌ ၾကက္ဥၿပဳတ္ရင္း အေဖထံမွ နည္းေကာင္းေလးကို လက္ေတြ႔ရထားလိုက္ပါသည္။
လက္ေတြ႔နည္းၿဖင္႔ တသက္တာသိမွတ္သြားႏိုင္ရန္ ပညာေပးတတ္ေသာ အေဖကို ေက်းဇူးတင္မိပါသည္။