ေကာင္းတဲ႔ဒီဇိုင္းနဲ႔ မေကာင္းတဲ႔ဒီဇိုင္း ဘာေတြကြာၿခားလဲ

ည(၉)နာရီေနာက္ပိုင္းမွ အေဆာင္ၿပန္လာမိတဲ႔ေန႔ေတြဆို ကၽြန္မရဲ႕စိတ္ေတြ နဲနဲေတာ႔ ကသိကေအာင္႔ ၿဖစ္မိတာ အမွန္ပါပဲ။  အဓိကအေၾကာင္းရင္းကေတာ႔ အေဆာင္ရဲ႕ ဝင္းတံခါးမၾကီးေၾကာင္႔ေပါ႔။ အေဆာင္မွာက ည(၉)နာရီတိတိမွာ တံခါးပိတ္ပါတယ္။




(ဓတ္ပံုမ်ားကိုေတာ႔ တံခါးေစာင္႔ကို အကူအညီေတာင္းၿပီး
သရုပ္ေဖာ္ရိုက္ကူးထားၿခင္း ၿဖစ္ပါတယ္။
 ည(၉)နာရီမွဆိုရင္ မံွဳမွဳံဝါးဝါးၿဖစ္ေနမွာဆိုးလို႔
ၿမင္သာထင္သာရွိတုန္း ရိုက္ထားၿခင္းပါ။
အမွန္ကေတာ႔ ည(၉)နာရီမွ အေဆာင္တံခါးပိတ္တာပါ။)



 (တေယာက္ေယာက္က တံခါးကို ကိုင္ထားေပးမယ္ဆိုရင္ေတာ႔ ပိုၿပီးအဆင္ေၿပပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔လည္း တံခါးေအာက္ကေဘာင္ေၾကာင္႔ စက္ဘီးကိုေတာ႔ မွၿပီးသြင္းယူရပါတယ္။)

 

စက္ဘီးကို အေဆာင္အၿပင္မွာပဲ ရပ္ထားမယ္ဆိုရင္ ၿပႆနာေတာ႔ မရွဳပ္ဘူးေပါ႔။ ဒါေပမယ္႔ စက္ဘီးေပ်ာက္မွာစိုးတဲ႔အတြက္ ၿပန္လာတိုင္း စက္ဘီးကိုပါ တပါတည္း အေဆာင္ထဲသြင္းယူလာခဲ႔တယ္။ ဒီေတာ႔ အလုပ္နဲနဲရွဳပ္ရၿပီ။ အဲလိုေန႔ေတြဆို အေဆာင္ၿပန္လာတိုင္း ဒီတံခါးမၾကီးကို ေမတၱာပို႔ေနမိေတာ႔တယ္။ တံခါးမၾကီးကိုဖြင္႔ဖို႔ အေဆာင္ေက်ာင္းသားကဒ္နဲ႔ တံခါးေပါက္နားမွာရွိတဲ႔စက္မွာ အရင္ၿပရပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ္႔စက္ေရွ႕မွာ ေက်ာင္းသားကဒ္ၿပၿပီး တံခါးဖြင္လို႔႔ရတာနဲ႔ (၁)မိနစ္ေက်ာ္သြားတဲ႔အထိ တံခါးကိုဆက္ဖြင္႔ထားအံုးမယ္ဆိုရင္ စက္က တီးတီးတီးနဲ႔ ေအာ္လို႔မဆံုးေတာ႔ပါဘူး။ တံခါးကလည္း ဖြင္႔ၿပီး သူ႔ဟာသူပြင္႔ေနတာမ်ိဳးလည္း မဟုတ္ၿပန္ဘူး။ တံခါးၿပန္မပိတ္သြားေအာင္ လက္တဖက္နဲ႔ တြန္းထားရေသးတယ္။ ေနာက္လက္တစ္ဖက္နဲ႔က စက္ဘီးကို ၿပန္ၿပီးမသြင္းရေသးတယ္ဆိုေတာ႔ အခ်ိန္ကၾကာပါတယ္။ တဖက္ကလည္း တတီးတီးနဲ႔ေအာ္ေနၿပန္ေတာ႔ စိတ္ကေတာ္ေတာ္ေလး ရွဳပ္ရပါတယ္။ အေဖာ္မပါပဲ တေယာက္တည္းဆိုရင္ ဒီတံခါးၾကီးေၾကာင့္ တကယ္စိတ္ညစ္ဖို႔ေကာင္းတာပါပဲ။


အေဆာင္အၿပင္ကို ထြက္မယ္ဆိုရင္လည္း ပံုပါအတိုင္း အလွဳပ္ရွဳပ္ပါေသးတယ္။ ည(၉)နာရီမထိုးခင္အထိဆိုရင္ေတာ႔ ကိစၥမရွိဘူးေပါ႔ေလ။ ည(၉)နာရီေနာက္ပိုင္း ထြက္လို႔ကေတာ႔...

 

 

                                   

ဒါေၾကာင္႔ ေက်ာင္းဝင္းထဲက တၿခားအေဆာင္ေတြေရာက္တိုင္း  ဝင္းတံခါးမၾကီးေတြကို ပိုၿပီးအာရံုစိုက္လာမိတယ္။ ဝင္းတံခါးဆိုတာက ၿခံဝင္းကုိုလုံၿခံဳမွဳေပးႏိုင္သလို ဒီတံခါးမၾကီးကေန ဝင္ထြက္သြားလာသူေတြကို ႏွဳတ္ဆက္စကားေၿပာႏိုင္တဲ႔သူဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး။ ေမာေမာပန္းပန္းနဲ႔ ၿပန္လာတဲ႔သူေတြကို ဒီတံခါးမၾကီးကပဲ အရင္ၾကိဳဆိုတာပဲမဟုတ္ဘူးလား။ ဒီလိုတာဝန္ယူထားတဲ႔တံခါးမၾကီးက ဝင္လာတဲ႔သူကို စိတ္ရွဳပ္မွဳေပးေတာ႔ ပိုၿပီးေမာရတာေပါ႔။ ဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္မေနတဲ႔ အေဆာင္နံပတ္(၈)ရဲ႕ ဝင္းတံခါးရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကိုၿမင္ၿပီး တၿခားအေဆာင္ရဲ႕ ဝင္းတံခါးမၾကီးေတြကို အားက်ေနမိေတာ႔တယ္။






(အေဆာင္နံပတ္(၁) ဝင္းတံခါးပါ။)

(အေဆာင္နံပတ္(၅) ဝင္းတံခါးပါ။)

ည(၉)နာရီမထိုးခင္အထိေတာ႔ မိန္းကေလးအေဆာင္တိုင္းမွာ ဝင္းတံခါးမၾကီးကို ဖြင္႔ထားတတ္ပါတယ္။ ည(၉)နာရီေနာက္ပိုင္း အေဆာင္ဝင္းတံခါးပိတ္ရင္ေတာ႔ ေဘးနားက တံခါးေပါက္အေသးကို ကဒ္နဲ႔ဖြင္႔ၿပီးဝင္ရပါတယ္။ ဒီအေဆာင္(၁)နဲ႔(၅)တို႔ရဲ႕ ဝင္းတံခါးေပါက္အေသးရဲ႕ ေကာင္းခ်က္ကေတာ႔ တံခါးေအာက္ေဘာင္မရွိတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင္႔ စက္ဘီးတြန္းၿပီးဝင္မယ္ဆိုရင္လည္း ၿပႆနာမရွိပါဘူး။ အေဆာင္နံပတ္(၁)ရဲ႕ တံခါးေပါက္အေသးဆိုရင္ စက္မွာကဒ္ၿပလိုက္တာနဲ႔ တံခါးကသူ႔အလိုလိုပြင္႔သြားတဲ႔ဟာမ်ိဳးပါ။ လက္နဲ႔တြန္းထားစရာလည္းမလိုေတာ႔ သူမ်ားဖြင္႔တာနဲ႔ၾကံဳလို႔ရွိရင္ ကိုယ္ပါတခါတည္း စက္ဘီးစီးၿပီး ဝင္သြားလို႔ရပါတယ္။ အေဆာင္နံပတ္(၁)နဲ႔ (၅)တို႔ရဲ႕ ဝင္းတံခါးၾကီးဟာ သြားလာသူေတြအတြက္ တကယ္ပဲ အဆင္ေၿပလွပါတယ္။

 

လိုအပ္ခ်က္ေတြေၾကာင္႔ တီထြင္မွဳေတြရွိလာၾကရတယ္ဆိုတာ ကၽြန္မတို႔အားလံုး သိထားၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ တီထြင္မွဳဆိုတဲ႔ေနရာမွာ အသံုးတဲ႔ရံု၊ ပံုစံေပၚရံုေလာက္နဲ႔ေတာ႔  ၿဖစ္ကတတ္ဆန္း မၿဖစ္ေခ်ဘူး။ ကၽြန္မတို႔အတန္းထဲမွာ ဆရာေတြ ခဏခဏေၿပာေနက်စကားကေတာ႔ အင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဒီဇိုင္းတီထြင္တဲ႔ေနရာမွာ အဓိက ေခါင္းထဲထည္႔ထားရမွာကေတာ႔

(၁) လံုၿခံဳမွဳ safety of products
(၂) ေငြေၾကးအကုန္အက်သက္သာမွဳ economy of products
(၃) ဒီဇိုင္းလွပမွဳ beauty of products
စသၿဖင္႔ေပါ႔ေလ။ ဒါ႔အၿပင္ ေကာင္းတဲ႔ဒီဇိုင္းနဲ႔ မေကာင္းတဲ႔ဒီဇိုင္းၾကားမွာ ဘာေတြကြာၿခားမွဳရွိလဲဆိုတဲ႔အေၿဖကို ေနာက္ေယာင္ခံၾကည္႔မယ္ဆိုရင္ ဒီဇိုင္းထုတ္ကုန္ပစၥည္းတစ္ခုဟာ အသံုးၿပဳသူအတြက္ သက္ေတာင္႔သက္တာရွိမွဳ၊ အဆင္ေၿပမွဳေတြရွိေနဖို႔ အလြန္အေရးၾကီးပါတယ္။ ဒါ႔ေၾကာင္႔ တီထြင္သူနဲ႔ အသံုးၿပဳသူၾကားထဲက ဟာကြက္ကို ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အေဆာင္နံပါတ္(၈)ဝင္းတံခါးမၾကီးက ေဖာ္ၿပေနပါၿပီ။


မၾကာပါဘူး။ အေဆာင္သူအားလံုးရဲ႕ ရင္တြင္းစကားကို ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား သိသြားတယ္နဲ႔တူပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔အေဆာင္ရဲ႕ ဝင္းတံခါးမၾကီးကို အသစ္ၿပန္ၿပီး ၿပဳၿပင္မယ္ဆိုတဲ႔ စကားနဲ႔အတူ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္၇က္အတြင္းမွာ အေကာင္အထည္ေဖာ္လိုက္ၾကပါတယ္။ အခုဆိုရင္ အေဆာင္နံပတ္(၈)ဟာ ဒီဇိုင္းအသစ္နဲ႔ ၿပန္လည္ေဆာက္လွဳပ္ထားတဲ႔ ဝင္းတံခါးၾကီးနဲ႔အတူ ပိုၿပီးလွပေနပါေတာ႔တယ္။






အမိွဳက္ကိုယ္စီမွာလည္း အသိုက္ကိုယ္စီနဲ႔ပါ

ထိုင္ဝမ္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ေလးစားအတုယူဖို႔ေကာင္းတဲ႔ အေလ႔အက်င္႔ေကာင္းတစ္ခုကို ေၿပာၿပပါလို႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ကၽြန္မကိုေမးခဲ႔မယ္ဆိုရင၊္ “ အမိွဳက္ေတြကို အမ်ိဳးအစားခြဲၿပီးပစ္ေလ့ရွိတဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ၿမိဳ႕ၾကီးသားပီသတဲ႔ စနစ္ေကာင္းပါ”လို႔ မဆိုင္းမတြ ေၿဖလိုက္မွာပါ။

 

လူေတြသက္ရွိသြားလာေနထိုင္ၾကတဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္လူေနမွဳၾကားမွာ အမိွဳက္ေတြဟာ တစ္နည္းနည္းနဲ႔ ရွိေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ အမိွဳက္ပံုးမ်ားဟာ လူပတ္ဝန္းက်င္မွာ မရွိမၿဖစ္လိုအပ္တဲ့ အရာတစ္ခုဆိုလည္း မမွားပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ လူေတြက အမွိဳက္ပံုးဆိုရင္ မကိုင္ခ်င္၊ မထိခ်င္နဲ႔ ေနရာမေပးတတ္ၾကပါဘူး။ တကယ္႔တကယ္ အမွိဳက္ပစ္ဖို႔လိုအပ္လာတဲ႔အခါၾကမွသာ အမိွဳက္ပံုးမ်ားကို က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ရွာေဖြၿပီး ပစ္ၾကတာပါ။ အမွိဳက္ပစ္ရာမွာလည္း ၿပီးစလြယ္ ပစ္ၾကတာကို စိတ္ပ်က္ဖြယ္ ၿမင္ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။

 

ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံမွာေတာ႔ အမိွဳက္ေတြကို စနစ္တက် ပစ္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။ သာမွန္မီးရွိဳ႕လို႔ရတဲ႔ အမွိဳက္မ်ားႏွင္႔ recycle အမွိဳက္မ်ားဆိုၿပီး ခြဲၿခား၍ပစ္ၾကၿခင္းပါ။ recycle အမိွဳက္ထဲမွာလည္းထပ္၍ ပလတ္စတစ္အမ်ိဳအစားက တစ္မ်ိဳး၊ ဖန္အမိ်ဳးအစားမ်ားက တစ္္နည္း၊ စကၠဴအမ်ိဳးအစားက တစ္ဖြယ္၊ လွ်ပ္စစ္အမ်ိဳးအစားမ်ားက တစ္သြယ္၊ သံအမ်ိဳးအစားမ်ားက တစ္ႏြယ္ စသည္ၿဖင္႔ အမ်ိဳးအစားမ်ားခြဲၿခား၍ စြန္႕ပစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီအေလ႕အထေကာင္းေလးကို ကၽြန္မတို႔ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာလည္း စနစ္ေကာင္း တစ္ခုအၿဖစ္ ၿပဳၿပင္လုပ္ေဆာင္လာႏိုင္ဖို႔ ေမ်ာ္လင္႔မိတာ အမွန္ပါ။

 

ဒါေၾကာင္႔ဒီအေၾကာင္းအရာေလးကို တေစ႔တေစာင္းေလ့လာၿပီး စာစီကုန္းထားခ်င္မိေနတဲ႔ဆႏၵက ရင္ထဲမွာ သေႏၶတည္ေနတာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကာေနပါၿပီ။ ေက်ာင္းစာေတြနဲ႔ အလုပ္ရွဳပ္ေနတဲ႔ လက္ရွိအေၿခအေနမွာ တစ္ၿခားအေၾကာင္းအရာေတြကို မွတ္တမ္းတင္ေရးဖို႔အတြက္ ဘယ္လိုမွ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ေသးတာမို႔ ကၽြန္မရဲ႕ဆႏၵေတြက အပင္ေပါက္ဘဝေရာက္ဖို႔ အေစ႔မကြဲႏိုင္ေသးတာၾကာေပါ႔။

 

ဒါေပမယ္႔ တေလာကတုန္းက ဒီဇိုင္းဘာသာရပ္အတြက္ အခန္းတြင္းေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ ေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခုမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဒီအေၾကာင္းအရာေလးကို မွတ္တမ္းလုပ္ထားဖူးတယ္ဆိုတာကို ၾကားလိုက္ရတဲ႔ သတင္းက ကၽြန္မအဖို႔ ေရငတ္တုန္း ေရတြင္းထဲ က်သလိုပါပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းဆီက ေရးထားတဲ႔ အၾကာင္းအရာေလးကို ေလ႔လာလို႔ရေအာင္ ေတာင္းယူထားလိုက္ပါတယ္။ ”နင္လုပ္ထားတဲ႔ မွတ္တမ္းစာထဲက ဓတ္ပံုေတြကို လိုအပ္ရင္လည္း သံုးမယ္ေနာ္။ ရရဲ႕လား။” " အိုေက၊ သံုးလို႔ရပါတယ္"တဲ႔။ ကၽြန္မ လိုတရၿပီေပါ႔။

 

 

 

ထိုင္ဝမ္တကၠသိုလ္မွာ ၿမင္ေတြ႕ရတဲ႔ အမ်ိဳးအစားခြဲၿခားၿပီးပစ္ရတဲ႔ အမိွဳက္ပံုးပံုမ်ားပါ။

recycle အမွိဳက္္ပံုးေပၚမွ ပံုစံၿပပံုေတြက အမိွဳက္ပစ္မယ္႔ သူေတြအတြက္ အလြယ္တကူ အမ်ိဳးအစားခြဲၿခားႏိုင္ေစရန္ အသံုးဝင္လွပါတယ္။ ထိုင္ဝမ္ေရာက္စ တရုတ္စာမတတ္တေခါက္ကာလမွာ ဒီလိုပံုၿပဒီဇိုင္းပံုေတြက ကၽြန္မအတြက္ အဆင္ေၿပလွပါတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕အမိွဳက္ပံုးေပၚ၌လည္း ပစ္ရမယ္႔ အမိွဳက္အမ်ိဳးအစားကို ယခုလို ပံုၿပခ်ိတ္ဆြဲထားတာလည္း ရွိပါတယ္။

 

ေက်ာင္းတြင္းမုန္႔ဆိုင္ေရွ႕၌ ေတြ႔ရသည္႕အမိွဳက္ပံုးပါ။

 

ေက်ာင္းတြင္းစားေသာက္ဆိုင္မ်ား၌လည္း အမွိဳက္မ်ားမ်ားကို စနစ္တက်ခြဲၿခားပစ္ႏိုင္ရန္ စီမံထားေပးပါတယ္။ ခြက္ေယာက္ပန္းကန္မ်ားကိုလည္း အသံုးၿပဳၿပီးလွ်င္ စနစ္တက် ၿပန္လည္ထားေပးၾကရပါတယ္။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား ယခုလို ေသသပ္စြာ စြန္႕ပစ္ေပးထားၿခင္းက ဆိုင္ရွိဝန္ထမ္းမ်ား ၿပန္လည္သိမ္းဆည္းသည္႔ အခါတြင္လည္း လက္မဝင္ေတာ႔ေပ။

 

    

ေက်ာင္းစာသင္ခန္းေရွ႕မွာ ေတြ႔ရတဲ႔ အမိွဳက္ပံုးမ်ားဟာလည္း ေသသပ္လွပါတယ္။

 

ပံုမွာၿမင္ေတြ႔တဲ႔အတိုင္း ေက်ာင္းသန္႔ရွင္းေရးသမားမ်ားကလည္း အမွိဳက္ပံုးမ်ားကို အလ်င္မွီလာေရာက္ သိမ္းဆည္း ရွင္းလင္းေပးပါတယ္။

 

ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးအတြက္ နည္းလမ္းေပါင္းမ်ားစြာႏွင္႔ အားၾကိဳးမာန္တက္ လုပ္ေဆာင္ေနတဲ႔ ယေန႕ေခတ္ကာလမွာ ယခုလို အမိွဳက္ကို စနစ္တက် စြန္႔ပစ္ၿခင္းဟာလည္း အုတ္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင္႔ အၿဖစ္ ပါဝင္ႏိုင္ပါတယ္။ အက်င္႔ေကာင္းတစ္ခုကို အေလ႔အထအၿဖစ္ လုပ္ယူရာအစကနဦးအခ်ိန္ကာလမွာေတာ႔အခက္အခဲမ်ား ရွိႏိုင္မွာ ေၿမၾကီးလက္ခတ္မလြဲပါ။ သို႔ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံသားတိုင္း တစ္ဦးၿခင္းမွစ၍ မိသားစု၊ ထိုမွတစ္ဆင္႔ တစ္နိုငံလံုးလုပ္ေဆာင္သြားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာလည္း အက်င္႔ေကာင္းတစ္ခုကို လက္ေတြ႔ၿပဳၿပင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္လာႏိုင္လိမ္႔မယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။
 

“ငါတို႔ မူလတန္းေလာက္ကမွ ဒီစနစ္ရွိလာတာ။ အစကေတာ႔ အက်င္႔မရွိဘူးေပါ႔။ အလုပ္ရွဳပ္တယ္လို႔ပဲ ထင္ခဲ႔တာေလ။ ေက်ာင္းေတြကေန အက်င္႔ရွိလာေအာင္ စနစ္တက် ပ်ိဳးေထာင္ေပးလိုက္ေတာ႔ ခုအခ်ိန္မွာ အေလ႔အထေကာင္းတစ္ခုက ပံုမွန္လုပ္ေဆာင္မွုဳလိုၿဖစ္လာရတာေပါ႔”ဟု ထိုင္ဝမ္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ ယြိေဝ ကကၽြန္မကို ေၿပာၿပခဲ႔ပါတယ္။ ဒီစနစ္ေကာင္းကို ထိုင္ဝမ္လက္ရွိသမၼတ မာရင္းက်ံဳ က ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္အၿဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္စဥ္အခ်ိန္အခါမွာ အင္တိုက္အားတိုက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္လုပ္ေဆာင္ခဲ႔တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

 

“အေမရိကားႏိုင္ငံမွာေတာင္ ဒီစနစ္မရွိေသးဘူး”ဆိုၿပီး ထိုင္ဝမ္လူမ်ိဳးေတြ အားက်တဲ႔ အေမရိကားႏိုင္ငံမွာ မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေသးတဲ႔ စနစ္ေကာင္းတစ္ခုကို ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံသားေတြ က်င္႔သံုးလုပ္ေဆာင္ႏိုင္တယ္ဆိုၿပီး ထိုင္ဝမ္တကၠသိုလ္ဆရာတစ္ဦး ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ ေၿပာၿပခဲ႔တာကိုလည္း ကၽြန္မၾကားခဲ႔ရပါတယ္။ ဆရာေၿပာၾကားေနစဥ္မွာ ကၽြန္မရဲ႕အေတြးအာရံုထဲမွာေတာ႔ ယခုလို စနစ္တက် အမွိဳက္ပစ္ႏိုင္မည္႔ နည္းလမ္းေကာင္းမ်ားကိုက်င႔္သံုးေနတဲ႔ ကၽြန္မတို႔ိႏိုင္ငံသားမ်ားရဲ႕ ပံုရိပ္ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ၾကီးကိုသာ ေရးဆြဲေနပါေတာ႔တယ္။

 

စက္ဘီးစင္

ကၽြန္မတို႔ ေန႕စဥ္ဒူဝ သြားလာေနတဲ႔အခါ အေၿခခံအက်ဆံုး သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး ယာဥ္ငယ္ကို ၿပပါဆိုလွ်င္ စက္ဘီးဟုသာ ေၿပာရေပမည္။ ေငြေၾကးစရိကၡကုန္ၾကမွဳ သက္သာသကဲ႔သို႔၊ စက္ဘီးစီးၿခင္းၿဖင့္ တဖက္လွည္႔အေနနွင္႔ အပန္းလည္းေၿပ က်န္းမာေရးအေနႏွင္႔လည္း အက်ိဳးၿပဳႏိုင္ေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ယေန႕ေခတ္တြင္ စက္ဘီးစီးသူ ဦးေရမ်ားေလ်ာ႔ၾကမသြားႏိုင္ဟု ကၽြန္မထင္ၿမင္မိပါသည္။


ကၽြန္မပညာတက္ေရာက္သင္ယူေနသည္႔ ထိုင္ဝမ္တကၠသိုလ္တြင္လည္း စက္ဘီးစီးသူဦးေရ မ်ားမမ်ား စက္ဘီးစင္မ်ားတြင္ စက္ဘီးမ်ားရပ္နားရန္ေနရာ မေလာက္သည္႔ ၿပႆနာမ်ားကုိၾကည္႔ၿခင္းၿဖင္႔ သိႏိုင္သည္။ ထို႔ေၾကာင္႔လည္း ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရး လူၾကီးမ်ားက စက္ဘီးရပ္နားရန္စင္မ်ားကို ပံုစံမ်ိဳးစံုၿဖင္႔ ေက်ာင္းေနရာအႏွံ႕ တပ္ဆင္မြမ္းမံေပးထားသည္ကို ၿမင္ေတြ႔ေနရသည္။ထိုအရာမ်ားကို ၿမင္ရလွ်င္ ကၽြန္မတို႔ၿမန္မာႏိုင္ငံရွိ စက္ဘီးရပ္နားရန္ စင္မ်ားၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲရန္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ၿဖည္႔စြက္အက်ိဳးၿပဳႏိုင္ရန္ အၿမင္ရ၍ ဤစာတန္းတိုေလးတစ္ခုကို ေရးရန္အေၾကာင္းၿဖစ္လာပါသည္။

• taiwan University တြင္ေတြ႔ရေသာ စက္ဘီးစင္ပံုစံဆန္းမ်ား

(ဒါကေတာ႔ စက္ဘီးတစ္စီးစီအတြက္ မဟုတ္ပဲ အကန္႔လိုက္လုပ္ေပးထားတဲ႔ စက္ဘီးဆယ္စီးနီးပါးရပ္နားႏိုင္တဲ့ စက္ဘီးစင္ပါ)

(ပံုထဲမွာ ၿမင္ေနရတဲ႔ ေဘာင္ႏွစ္ခုၾကားမွာ ေရွ႕ဘီးကို ညွပ္ထားလိုက္ၿခင္းၿဖစ္ စက္ဘီးရပ္ထားၿခင္းကို ပိုၿပီးခိုင္ၿမဲေစပါတယ္)

(ထိုင္ဝမ္တကၠသိုလ္ေရွ႕မွာရွိတဲ႔ ေခတ္မီဆန္းသစ္တဲ႔ နွစ္ထပ္ စက္ဘီးစင္ပါ။ ေၿမေအာက္ဘူတာလည္းအနီးမွာရွိေတာ႔ ရပ္နားထားတဲ႔ စက္ဘီးေတြက အလြန္မ်ားလွပါတယ္။ စက္ဘီးဒုတိယထပ္မွာ စက္ဘီးထားၿခင္းကေတာ႔ ပံုမွာၿမင္ရတဲ႔အတိုင္း စင္ေဘာင္ကို ေအာက္သို႔အရင္ ဆြဲယူရပ္နားၿပီး ၿပန္တင္ရတဲ႔ နည္းပါ။)

• ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံရွိ သာ႔အန္းစိမ္းလင္ ပန္းၿခံေရွ႕မွ စက္ဘီးစင္ပံုစံ

• ဂ်ပန္နိုင္ငံရွိ ဘူတာရံုေရွ႕က စက္ဘီးစင္ပံုစံ

(ဂ်န္ပန္ႏိုင္ငံသို႔ သြားလည္စဥ္ ရိုက္ကူးထားၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီစက္ဘီးစင္ကေတာ႔ x ပံုစံ ဒီဇိုင္းၿဖစ္တဲ႔အတြက္ ေနရာလည္းမယူ စက္ဘီးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရပ္နားႏိုင္ပါတယ္။ )

• google နွင္႔ youtube မွ ရွာေတြ႔ေသာ အၿခားစက္ဘီးစင္ဒီဇိုင္းဆန္းမ်ား

(တစ္ခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ၿပတ္ ႏွစ္ဘက္လွ ဒီဇိုင္းပါ။ ဒီလို ရိုးရွင္းၿပီး ႏွစ္ဆအသံုးဝင္တဲ႔ ideaကို ကၽြန္မသေဘာၾကတယ္။)

ိ(ေနရာလည္းမယူတဲ႔ စက္ဘီးစင္ ဒီဇိုင္းပါ။ ပိုက္ဆံဒဂၤါးေစ့ထည္႔ရတဲ႔ စနစ္ပါ။ ၿမန္မာနိုင္ငံမွာ အသံုးၿပဳဖို႔ဆိုရင္ ပိုက္ဆံဒဂၤါးၿပားအစား ေကာ္ၿပားေစ႔ကို ဖန္တီးကာ တန္ဖိုးသတ္မွတ္ၿပီး ပိုက္ဆံနဲ႔ လဲယူအသံုးၿပဳနိုင္မယ႔္ စနစ္နဲ႔ လုပ္ေဆာင္လို႔ ရမယ္ထင္ပါတယ္။

(သစ္ပင္စတိုင္ စက္ဘီးစင္ပါ။ စက္ေရွ႕မွာ လက္ေဗြေလးကို ၿပၿပီး စက္နဲ႔သ႔ူအလိုအေလ်ာက္အေပၚကို တင္ေပးတဲ႔ စနစ္ပါ။ လွ်ပ္စစ္မီးမရနိုင္တဲ႔ ေနရာ အတြက္ေတာ႔ အဆင္အေၿပလွပါဘူး။)

(ဒါကေတာ႔ ကဒ္ကို အသံုးၿပဳရတဲ႔ စက္ဘီးစင္ပါ။ ဒီဇိုင္းလွသလို အသံုးဝင္မွဳလည္း မ်ားေၾကာင္းေတြ႔နိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္း ခၽြမ္ရန္ကေတာ႔ ဒီိဒီဇိုင္းေလးကို အရမ္းၾကိဳက္ဆိုပဲ။ ေနရာလည္းမယူဘူး၊ ေလမိုးဒဏ္ေတြလည္း ကာကြယ္ထားေပးေတာ႔ သံေခ်းလည္း မတက္ေတာ႔ဘူး၊ ၿပီးေတာ႔ လန္းလဲလန္းလို႔ေလ ဆိုၿပီး ေၿပာၿပပါတယ္။ )

ကၽြန္မတို႔ ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ႔ စက္ဘီးစင္ေတြကိုလည္း သားသားနားနားနဲ႔ သန္႕ရွင္းလွပၿပီး အဆင္႔ၿမင္႔တဲ႔ဒီဇိုင္းဆန္းေလးေတြနဲ႔ ေၿပာင္းလဲဖန္တီးခ်င္ေနမိပါေတာ႔တယ္။